De Luttekepoort, een historische poort van Harderwijk, kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot de stadsmuur. Oorspronkelijk bestond de hoofdpoort uit een imposante vierkante poorttoren, geflankeerd door een ronde toren die in de 17e eeuw dienstdeed als ammunitietoren. Deze poorttoren had in de 16e en 17e eeuw ook een minder rooskleurige functie: die van stadsgevangenis. Na de verwoestende stadsbrand van 1503, die een groot deel van Harderwijk in de as legde, werd de Luttekepoort een belangrijke plaats voor het stadsbestuur. De toren diende tijdelijk als vergaderlocatie waar cruciale beslissingen werden genomen over de wederopbouw van de stad. Rond 1520 onderging de Luttekepoort een aanzienlijke uitbreiding onder toezicht van de hertog van Gelre. Er werd een grote middelste poort toegevoegd, strategisch vóór de hoofdpoort geplaatst. Deze uitbreiding bestond uit twee robuuste ronde torens, elk met een doorsnede van ongeveer negen meter, waartussen de poort zich bevond. Helaas bleef deze indrukwekkende toevoeging niet lang gespaard: in 1673 werd de poort door de Franse bezetter opgeblazen, een daad die een onuitwisbare stempel drukte op het stadsbeeld. Eeuwen later, in 2009, tijdens de aanleg van de Houtwalparkeergarage, werd een deel van een van deze ronde torens van de middelste poort opgegraven. Dit unieke historische fragment is zorgvuldig verplaatst en maakt nu deel uit van de parkeergarage, waar het publiek het kan bewonderen en een tastbare verbinding kan voelen met het verleden van Harderwijk. De oorspronkelijke vierkante hoofdpoort van de Luttekepoort onderging zijn einde in 1803, toen deze werd gesloopt. Vandaag de dag resteert alleen nog een deel van de ammunitietoren, een stille getuige van de eens zo machtige Luttekepoort en de verdedigingswerken van Harderwijk. Bezoekers van de Houtwalparkeergarage kunnen een blik werpen op de overblijfselen, duikend in de rijke geschiedenis van deze historische stadspoort.
